ბლოგერებისათვის წლის “სავალდებულო” პოსტი

Standard

საერთოდ არ ვაპირებდი ბლოგზე პოსტის დაწერას რა და როგორ ხდებოდა 2011-ში, მაგრამ ახალხანს ფეისბუქზე თინის პოსტი ვიხილე და გადავწყვიტე 2 სიტყვით მოგიყვეთ.

2011 ალექსთან ზარით და ახალი წლის მილოცვით დაიწყო ქეთის სახლიდან. საკმაოდ დაძაბული ზამთარი იყო, გაურკვევლობაში გაიარა რამდენიმე თვემ. ფაქტობრივად, შეიძლება ითქვას რომ 2011 წლის დადგომასთან ერთად სამსახურიც აღარ გამაჩნია. 2012მდე ეს დარჩა ჩემთვის ყველაზე დიდ პრობლემად.  სადაც მივედი (დავყავი რაღაც პერიოდი) არავის თანხა/დაფინანსება არ გააჩნია :( – მგონი ვიღაცამ მაგრად დამწყევლა : ))))

კარიერაში აბსოლუტური უმაქნისობა და დეპრესიის პირას ყოფნა ხდება :/

ოჯახურად.. ჰმ.. დედაჩემმა ყველაფერი დაკარგა რაც ჰქონდა. სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით. ერთმა პატარა, გაბოზანდარებულმა, გატუტუცებულმა გოგჩომ (აი ისეთმა, ტუჩებს რომ პრუწავენ ხოლმე) რომელიც დედას მეუღლის შვილია ჯერ ფული მოპარა მერე ოქროულობა. ფულის მოპარვის დროს ფაქტზე წაასწრო და თავისი პატარა და დაიფიცა მე არ ამიღიაო, პოლიციით რო დაემუქრა, მერე აღიარა და ამოიწყვიტა ყველაფერი აღარ ვიზამ მეტსო მაგრამ გავიდა რამდეინმე თვე და დედაჩემის ქორწილში ნაჩუქარი საყურეები, ოქროს/ბრილიანტის ბეჭდები, ცეპი, გიშრის კულონი, ძოწის ბეჭედი და საყურეები, ოქროს ჯვარი… – ყველაფერს დაავლო ხელი და დაახვია. მერე იყო გარჩევები, ისტერიკები, მობრძანდა ამ პატარა ქურდის დედიკო და დადო ფრაზა: “მე ვიცი ჩემი ქეთუსია როდის იპარავს, ეხლა არ მოუპარავს” – აქედან რა შთაბეჭდილება დაგრჩათ არ ვიცი.. მერე ქეთუსიას ბოიფრენდმა დამირეკა და სტრეკლა დამინიშნა, შენ და დედაშენი რაღაცებს აბრალებთ ჩემს შეყვარებულსო, იმ შეყვარებულს რომელმაც მართალია ჩემი თანდასწრებით აღიარა რო მაამმისს ფული მოპარა 14 წლისამ, მერე სახლი რო გაქურდა, მერე ბებიამისს ძველი ბრიალინტის საყურეები რო მოპარა, მერე მეზობლებს ფული და ოქროულობა რო ჩამოართვა, დედაშენს ფული ამოაცალა, მაგრამ ოქროს არ მოიპარავდა და “მოდი აბა გოგო ერთი შემხვდიო” : ))))) მოკლედ… Continue reading

Advertisements