sex in Georgia

Standard

“10 წლისამ დავიწყე სექსი” – ამ საძიებო სიტყვებით ჩემს ბლოგზე აღმოჩნდა რომელიღაც იუზერი, არ ვიცი გოგო თუ ბიჭი, მაგრამ ცოტა არ იყოს და გამაკვირვა ამ ამბავმა : ) ))

კაცმა რომ თქვას,  ჩვენს თაობას სიტყვა სექსი აღარ უკვირს (?), მაგრამ რამ უნდა აიძულოს 10 წლის ბავშვი, თოჯინებით ან ჯარისკაცებით თამაშის ნაცვლად სხვა რაღაცებით თამაშობდეს, რატომღაც ვერ ვხვდები.

ისევ ქართულ სტერეოტიპებს რომ დავუბრუნდეთ – როდის “შეიძლება” ინტიმური კავშირი, რა ასაკში და ვისთან, ამას ალბათ ისევ ჩვენი მშობლების თაობა წყვეტს. საქართველოში სექსის წინამორბედად ჯერ გაღიმება, პაემანზე წასვლა ითვლება. საერთოდ, ალბათ ასეც არის, მაგრამ დანარჩენი მსოფლიო არამგონია ამდენად ტრაგიკულად უყურებდეს ამ ამბავს. რატომღაც, წყვილს, რომელიც ერთმანეთს კოცნის – ან არ უნდა ჰქონდეს ურთიერთობა, ან ეგრევე ოჯახი უნდა შქემნას. ჩვენთან მიუღებელია ისეთი ნორმალური რამ, რასაც “ერთობლივი თანაცხოვრება ოჯახის შექმნამდე” ჰქვია. ადამიანები იხდიან 500 კაციან ღრეობებს (სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით), შემდეგ მიდიან სახლში, აქვთ ასე ნანატრი “პირველი ღამე” და უცებ . Continue reading

Advertisements

ქართული სტერეოტიპები (ჩვენი თაობა)

Standard

რამდენიმე დღის წინ ჯგუფელებთან ერთად მომიწია გაჩერებაზე დგომა. გაჩერების გადახურულ “სტენდზე” განცხადებებთან ერთად “JunkyBitz”-ის კონცერტის აფიშაც იყო გაკრული და ამაყად ვუთხარი ბავშვებს ჩემი ფოტოა-მეთქი. ჯგუფელმა გოგომ ზიზღით შეხედა ფოტოს და მჭერმეტყველური ფრაზა “დადო”: – ფუ, რას გვანან გოგო, რა არი ეგ! ვერ ვიტან როკერებს! ალბათ იქ მყოფი ჯგუფელი ბიჭების და გაჩერებაზე შეყუჟული ხალხის წყალობით გავატარე ეს რეპლიკა ყოველგვარი ისტერიკის და ლანძღვა-გინების გარეშე (არადა, დიდი სურვილი მქონდა, ღმერთმანი!!!).

გუშინ თსუ 5-ე კორპუსის დიად ეზოში ვიდექი კურსელებთან ერთად და საუბარი ნიჭიერზე ჩამოვარდა. მე და ერთი გოგო ლერი ბექაურის გამოსვლაზე ვსაუბრობდით, რომ როგორიცაა ეგ მისი გადასაწყვეტია, ფაქტია კარგად იცეკვა და ორიენტაციის გამო არ გაუშვეს.. ლაპარაკში ბიჭი ჩაგვერთო რომელმაც ბოლო სიტყვებით გალანძღა, აგინა და რა ვიცი, კიდე რა არსებობს ქვეყანაზე, ყველაფერი უძახა/უქნა იმ საწყალს: – მაგასთან ბავშვები რომელმა ****-მა მშობელმა უნდა მიიყვანოს რაიმეს სასწავლად, რას ისწავლიან *****სგან კარგსო და ა.შ.

ჯგუფელ გოგოს nude photography (შიშველი ნატურა) ალბომი Continue reading

პარიზული მოდა-სახლის უკან ბედნიერი ხიდი

Standard

ამ ბოლო დროს პარიზის სიყვარული განსაკუთრებით შემოვიდა მოდაში. მეც მიყვარს. ოღონდ სხვანაირად.. არა პარფიუმერულად, არა ეროტიულად, არა ეიფელურად, არა მოდურად, არა ედიტ პიაფურად, არამედ სხვაგვარად… მინდა, ერთხელ მაინც ფარდები გადავწიო და ეიფელი დავინახო, წვიმიან დღეს გარეთ გავიდე და Non, Je Ne Regrette Rien-ის ფონზე მოკლენაცრისფერშარვალიანმა, პაჯებიანმა, თეთრსაროჩკიანმა და გაცვეთილბერეტიანმა ყვავილების გამყიდველმა ბიჭმა წითელი ვარდი მაჩუქოს.

რამდენი ხანია, ბედნიერი არ ვყოფილვარ… მე მაქვს ყველაფერი, Continue reading

ბოლო პოსტი. Hello, 20!!!

Standard

არ მინდა გაზრდა.. ბევრი რამ დამრჩა ბავშვობაში, რის თქმასაც ვერასდროს მოვასწრებ.. არ არის აქ არც ერთი სიტყვა სენტიმენტალური ან ძალად დაწერილი, უბრალოდ მხოლოდ 1 საათი დამრჩა “თინ-ეიჯერობის” და თავს უფლებას ვაძლევ ჩემი ცხოვრება მთლიანად შევაჯამო.

დავიწყებ სულ თავიდან:

ბაბუამ გამზარდა. პირველი ეს მინდოდა დამეწერა. ვიძინებდი მხოლოდ მის ხელში და დღემდე ვამაყობ ამით. შემიძია ვთქვა, რომ მსოფლიოში საუკეთესო ბაბუა მყავს [ღმერთმა დიდხანს მიცოცხლოს!]. მისი წყალობით შედარებით ადვილად გადავიტანე უ-მამ-ობა. რა იყო მე მესურვა და არ მქონოდა. სამაგიეროდ მე “ქოშები” მიმქონდა ხოლმე სახლის კარებთან ბაბუას მოსვლის დროისთვის [დაახლოებით საღამოს 5-6 საათი] დღეს იგივეს ბაბუა აკეთებს და ყოველთვის გული მტკივა, არ ვიცი რატომ, ალბათ იმიტომ, რომ არ მინდა სიბერე, უსუსურობა… არ ვიცი…. ბევრი რამ მაკავშირებს, უფრო სწორად, მთელი 20 წელი ბაბუასთან. დღეს თავისი ოთახიდან ჩუმად გამოვიდა, დამიდგა გვერდით და ხელები ოდნავ გაშალა [წეროებს რომ ვთამაშობთ ხოლმე, ისე] და მეუბნება: აი ამხელა იყავი 20 წლის წინ, მხოლოდ ჩემთან იძინებდი… – მინდოდა მეტირა ამ სიტყვების გაგონებისას. თავი შევიკავე…

ბაღშიც ბაბუამ მიმიყვანა, იქიდან გამოვყავდი, რაღცებს ყიდულობდა… მოკლედ, მისი წყალობით ასე თუ ისე ვგრძნობდი ბავშვობას…

ბაღში მეგობრებიც მყავდა   Continue reading