როცა ყველაფერი ცუდადაა…

Standard

როცა ყველაფერი ცუდადაა… – პირველ რიგში არ იფიქროთ კალორიებზე და მიირთვით მინიმუმ შავი შოკოლადი, გამორთეთ სენტიმენტალური, რომანტიული და წვიმიანი სიმღერები და დაიწყეთ… :

დაფიქრდით, რატომ ფიქრობთ რომ ყველაფერი ცუდადაა, სამყარო თქვენს წინააღმდეგ შემოტრიალდა და საერთოდაც, გამოსავალი სიკვდილიც კი არ არის?! – უნივერსიტეტშია პრობლემები? შეყვარებულს ეჩხუბეთ ან საერთოდ არ გყავთ? სამსახურს ვერ შოულობთ ან საერთოდ წამოხვედით? და სულ ეს არის თქვენი პრობლემების გრძელი სია?! მაშინ გაიღიმეთ! აი ნახავთ ერთი მესიჯი, ერთი მოულოდნელი ზარი და წამში დაგავიწყდებათ ეგ “გადაუჭრელი” პრობლემები…

საკუთარ მაგალითზე გეტყვით : Continue reading

Advertisements

პოზიტიურად!

Standard

“მომწონს, რომ შემიძლია ვიყო სასიამოვნოდ სასაცილო” – რა შუაშია ეს სიტყვები არ ვიცი, მაგრამ ვფიქრობ შეესაბამება დღევანდელ სიტუაციას ზოგადად – ჩემთან და სამყაროში…

დავიწყოთ იქიდან, რომ საინფორმაციო საშუალებები კვირაში ერთხელ ერთ გამოშვებას თუ დაიწყებენ სასიამოვნო ამბით. ხან ისევ მიწისძვრებია, ან რადიაციამ ჩერნობილის დონეს მიაღწია თითქმის, 2 კვირაში 5მა ქართველმა 3 თურქი მოკლა (ერთ-ერთი 11 წლის ბავშვი!!!), აგერ დღეს რომელიღაც შეშლილ ჩინელ წყვილს რძე მოუწამლია და ბავშვები დაღუპულან, მსოფლიო მიაქვს ტერაქტებს.. მოკლედ, სულ გადაირია ეს სამყარო, მესამე მსოფლიო ომის საშიშროება რომ აღარ ჩავთალოთ. საფრანგეთში ქალებისათვის ჩადრით სიარული აუკრძალავთ საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილებში და პროტესტის ნიშნად რამდენიმე მუსლიმმა ქვეყანა დატოვაო.. ისე, ეს კანონი მესიამოვნა კიდეც რაღაცნაირად.. ალბათ ჩემი რელიგიური შეხედულებებიდან გამომდინარე, მაგრამ იმ ქალსაც ხო სწამს კაცო თავისი მუჰამედი.. ნუ მოკლედ… იდარდონ საფრანგეთში მცხოვრებმა მუსლიმმა ქალებმა, მე რა.. : )) ისე, ერთ ჩადრზე არ ვიტყოდი უარს, მაინტერესებს რა მუღამი აქვს, ვინმეს თუ მოეპოვება, შეუძლია მისახსორვოს ^.^

___o___

უკანასკნელი ორი კვირაა სასტიკად Continue reading

epn.ge(ახალი ამბების სააგენტო) – სახიფათოა!

Standard

ვიწყებ ამ პოსტის წერას და თავს აბსოლუტურად თავისუფლად ვგრძნობ ვინაიდან და რადგანაც ბლოგერი ვარ. მართალია ნაკლებად აქტიური და “გაქექილი” ბლოგერების სივრცე/სანაცნობოში, მაგრამ ლოგიკურად მეც მივეკუთვნები ამ უზარმაზარ სოციალურ ქსელს.

სწორედ ამიტომაც, თავს უფლებას ვაძლევ ყოველგვარი ფაქტების და მტკიცებულებების გარეშე, აბსოლუტურად ადამიანურ პრინციპებზე დაყრდნობილი და ინდივიდუალირი (!!!) პოსტი შემოგთავაზოთ.

ეს იყო თბილისში (ც). 2009 წელს 23 ოქტომბერს გახარებულმა დავასრულე დღე – დავიწყე ფოტორეპორტიორად მუშაობა ახალი ამბების სააგენტო ექსპრესნიუსში. 2 თვე სტაჟიორად ვიქნებოდი, დეკემბრის ბოლოს, იანვრის დასაწყისში კი შტატში ჩავჯდებოდი და ხელფასიც დამენიშნებოდა, მაგრამ ოდენობა ზუსტად განსაზღვრული არ იქნებოდა იმ წამისათვის [ანუ 23 ოქტომბერს ზუსტად ვერ ემტყოდნენ რამდენი], რადგან იანვარში ბიუჯეტი თავიდან უნდა დადგენილიყო და გაიწერებოდა ფოტოგრაფის თანხაც – ასე მითხრა სააგენტოს გენერალურმა დირექტორმა ნიკა ჩხარტიშვილმა [22 წ], მთავარმა რედაქტორმა ირაკლი მანაგაძე მ [25 წ] და ფინანსისტმა თამუნა კიღურაძემ [ახლანდელი newsline.ge-ს დირექტორი]. შესანიშნავი შემოთავაზება იყო იმ მომენტში, რადგან ფოტორეპორტიორად მუშაობის სტაჟი არ გამაჩნდა მანამდე და თანაც, ვიცოდი რომ ეგრევე ხელფასზე არავინ დამსვამდა. 23-შივე გამაგზავნეს ქ-ნ სანდრა რულოვსთან, ქარვასლაში იაპონური თოჯინების გამოფენაზე მიდიოდა. გამატანეს სააგენტოს ქენონი რომლის გონზეც არ ვიყავი, მაგრამ მაინც ნორმალური ფოტოები გამოვიდა [არაჩემთვის!!!]. 25 ოქტომბერი თბილისობა უწევდა, დილას “სამსახურში” რომ მივედი ირაკლიმ მახარა – შენი 3 ფოტო რეზონანსმა იყიდაო! უბრალო სიტყვებით რო ვთქვათ, მაგრად გამიხარდა. – აი, ასე დაიწო ჩემი საექსპრესნიუსო მოღვაწეობა… გავიდა ნოემბერი, დეკემბერი, იანვარი… მიდის შიდა საუბრები ხელფასებზე, ხელშეკურლებებზე, გვაქვს ოცნებები პრესკარტებზე, რამენაირად რომ დავამტკიცოთ ჩვენი მართლა არსებობა ამ სააგენტოში [დაცვებთან ვგულისხმობ…]. რა თქმა უნდა, ეს ყველაფერი ისევ იმედებად რჩებოდა – )) დრონი მეფობენ და არა მეფენიო და წავიდა ყველა ჟურნალისტი ვინც კი თავიდან იყო. დავრჩით მხოლოდ მე და 2-3 კაცი ძველებიდან. შევიცვალეთ ოფისი [3ჯერ] დაგვპირდნენ პრესკარტებს [ბევრჯერ] ველოდებით ფულის გადარიცხვებს [დიდიხანია] და ასე მიდის ცხოვრება…

მოვიდა 26 მაისი – აღლუმის დღე. 25ში ღამე ნიკა ისტერიულად მირეკავს ხვალ აკრედიტაცია გაქვს გაკეთებული აღლუმი უნდა გადაიღო და 8ის ნახევარზე [დილას] იქ უნდა იყოო. კი დავიჭყანე ერთი იმ დილაუთენია რა ამაყენებს-მეთქი, მაგრამ კაი ბატონო, მივედი. რიგდება ბეჯები და რატომღაც ექსპრესნიუსის სიაში არ ვარ მე, სამაგიეროდ, 5 თვის წინ წასული ჟურნალისტების სახელები ვიპოვე!!! არ მოვერიდე არაფერს და ავტეხე ისტერიკა, დავურეკე ირაკლის, ნიკას, შენც არ მომიკვდე. უი, არ ხარ სიაში? კაი გავარკვევთ – იყო პასუხი და გავიდა ნახევარი საათი. თეონა [ჟურნალისტი] სირცხვილით სად დამალულიყო არ იცოდა, ისეთ დღეში ჩავაგდე იქაურობა. რა ვქნა, არ შემიძია ასე თუ იქცევიან!!! რასაკვირველია, ისევ მე ვიჩალიჩე ის ბეჯიც და ის აკრედიტაციაც. გადავიღე მთელი აღლუმი + ყვავილების ფესტივალი რიყეზე [სიცხეში, მზეში და მტვერში]. მე და თეონა უიმედოდ ველოდებოდით ზარს სააგენტოდან, ეგებ გვითხრან ახლა რა გავაკეთოთო. რო დაგვიკიდეს, ჩვენც დავიკიდეთ და სახლებში წამოვედით. დღემდე 26 მაისის არც ერთი ფოტო არ მოუკითხავთ – საქმიანი ადმინისტრაცია გვყავდა და.. აჰაჰ.. -))))

ოფისი ისევ შევიცვალეთ – Continue reading

2010 წლის ბოლო პოსტი

Standard

სიმართლე ვთქვა, დიდხანს ვფიქრობდი დამეწერა თუ არა ამ წლის ბოლო პოსტი ბლოგზე. ცოტახანი მოვიცალე [დაკავებული ვარ ნამეტანი -)) ] და მაინც გადავწყვიტე რაც მახსოვს ისინი მომეყოლა თქვენთვის..

წინა წლის “ბოლო პოსტი” არც თუ ისე ბედნიერი იყო.. გაჟღენთილი სენტიმენტალიზმით [არადა არ!] და მოწყენილი სმაილებით.. ამ წელს ცოტა სხვაგვარად ვასრულებ!!

თითქმის ყველაფერში წინსვლაა – ეს მიხარია. მრავალფეროვანი იყო როგორც კარიერული ასევე პირადი ცხოვრებაც [ნუ დავკონკრეტდებით ამ უკანასკნელზე : )) ], რამაც თითქმის ბევრი რამის ხალისი დამიბრუნა. ერთი ძალიან კარგი მეგობარი შევიძინე ამ წელს, რომელსაც დარწმუნებული ვარ მთელს ცხოვრებას დავუკავშირებ. მისი წყალობით მოვეგე გონს და ნორმალური ადამიანივით აზროვნება დავიწყე !! ა ბტონო, ფოტოც! – ))

პირადზე არ ვკონკრეტდები მეთქი!! – )))

კარიერას რაც შეეხება…. ოოოხ…!!! 2009 -ში ბედნიერი რომ ვიყავი სამსახური ვიშოვე , არიქა მომილოცეთ მეთქი, სულაც არ ყოფილა საქმე ასე მარტივად! ახლა დავრწმუნდი, რომ მეც, ქეთიც [გიგოლაშვილი] ყველა ყოფილი და ახლანდელი ჟურნალისტები თუ “ჟურნალისტები” ნამდვილად უთავმოყვარეო არსებები ვართ და ვიყავით! საინფორმაციო სააგენტო “ექსპრესნიუსი,” რომლის “მთავრობაც” მოკლებულია ყველანაირ მორიდებას, ადამიანურ გრძნობებს, მიდგომას, დაჟე სინდისსაც კი! ერთი წლის განმავლობაში როგორც თქვენ მიიღეთ სარგებელი, ისე ჩვენ [ნუ მე და ქეთიმ ყოველშემთხვევაში]. სარგებელში ხელფასს ვგულისხმობ. რაღაც გამოცდილება შემძჳნა, რა თქმა უნდა. ყველა ახალი სამსახური ერთი ნაბიჯით წინ გვწევს, მაგრამ თუ საკუთარი თავი გიყვართ, აქაურობას ინტერნეტითაც კი არ გაეკაროთ [სრულ პოსტს ამაზე მოგვიანებით, იანვრის თვეში “დოკუმენტების” კატეგორიაში შემოგთავაზებთ, თვალ-ყური ადევნეთ ბლოგს!!!].

________

ბევრი რამ მოხდა 2010-ში: Continue reading

დეკემბრის ბოლო კვირა [წლის ბოლო დღე]

Standard

მთელი წელი ველოდებით მხოლოდ ერთ წუთს. გახდება 12 საათი და მორჩა, ისევ უნდა დაიწყოს ერთ წლიანი და მინუს ერთ წუთიანი ერთი წუთის ლოდინი..

დღეს 31 დეკემბერია და მთელი მსოფლიო ერთ წუთს ელოდება – ზოგი სვაროვსკისთვლიანი ბურთის დაშვებასა და ოცნებების ფერადად მოთოვას, ზოგი ირუჯება, ზოგი გუნდაობს, ზოგი კი მხოლოდ ფანჯარასთან ზის და ფიფქების ნაცვლად წვიმის წვეთებს ითვლის რაფაზე..

სხვების მსგავსად ჩემი მწირი შემოსავლითურთ გავედი “საჩუქრებზე”  და მოფუსფუსე, დაბნეული, მოჩქარე ხალხის ლაბირინთებში აღმოვჩნდი [რაღაც დრამატულად ჟღერს :D]. თურმე რამდენი თოვლის ბაბუა დადის ჩემს გვერდით, ზოგს დიდი ბარბის სახლი აქვს ნაყიდი, ზოგს სათამაშო მატარებელი, დიდი თოჯინები.. ხვალ დილას ბავშვები რა ბედნიერები წამოხტებიან ლოგინიდან ყველაზე ადრე! მეც ასე ვიყავი მანამ, სანამ გავიგე, რომ თურმე თოვლის ბაბუა არ არსებობდა.. :( სიამრთლე რომ ვთქვა, მეწყინა და ვფიქრობ, რა ვუთხრა ჩემს შვილს [როცა/თუ მეყოლება] – მეც დავახვედრო 1 იანვარს საჩუქრები, თუ თავიდანვე ვუთხრა რომ ეს ყველაფერი არარეალურია, არ არსებობს და მე მითხრას რაც უნდა, ტუ კარგად მოიქცევა მე ვუყიდი.. რომ არ დაელოდოს ყოველ წელს კეთილ თეთრწვერას და რომ გაიზრდება არ გაუცრუვდეს იმედები?!.. ჯერ მაგაზე ფიქრი ალბათ ადრეა, ჩემს ამჟამინდელ მდგომარეობს თუ გავითვალისწინებთ!!!

წლის შეჯამება: Continue reading

ოქტომბრის ბოლო კვირა

Standard

sarkeსიახლეებია..

რეპეტიციები დავიწყეთ რაოდენ გასაკვირიც უნდა იყოს :D ვოკალზე ყველასთვის საყვარელი მრ_ზუმ მყავს :* ბასისტი გერმანელი მშვენიერი ბიჭია :D თან  საყვარელია ნამეტნავად :D ხასიათითაც, დაკვრითაც და ურთიერთობაშიც. გამიმართლა მაგ მხრივ.. მაგრამ ცუდია ტებერვალში ალბათ დაბრუნდება ისევ გერმანიაში და მაგისი შემცვლელი სად ჯანდაბაშჲ მოვძებნო ჯერ ისედაც არ არიან ბასისტები და მერე მაგისნაირად რომ უკრავდნენ :( ეხ ჯო… ნუ ზუმზე აღარ ვიტყვი არაფერს წუბ წუბ წუბ <3, აი გიტარისტს რაც შეეხება, Continue reading