დადუმებული ახალგაზრდობა

Standard

პოსტის დაწერა მას შემდეგ გადავწყვიტე, რაც მივხვდი, რომ ჩვენს  facebook   -ურ წუწუნს არანაირი შედეგი არ მოაქვს. გასახსენებელი ამგალითები ძალიან ბევრი გვაქვს. თუნდაც სტუდენტებისადმი თსუს მიმართ დიდი და სამართლიანი პროტესტი (იგივე “ლაბორატორია 1918-ის აქტივისტები), საუნივერსიტეტო რეფორმა, მოუწესრიგებელი ადმინისტრაცია, რექტორის ცინიკური დამოკიდებულება, თვითმმართველობის ყოფნა-არ ყოფნა, ცხრილები და აღარ ჩამოვწერ  ისედაც ყველასათვის ცნობილ ფაქტებს. თუნდაც იგივე გარემოს დაცვა – სოციალურ ქსელზე მეც გავაზიარე ვიღაცის გადაღებული ფოტო საცოდავი კიკვიძის ბაღის ამბავზე, იგივე გუდიაშვილის დაკარგვა, ფლორის განადგურება და რა ვიცი კიდევ რა. ყველა წუწუნებს მუნიციპალური ტრანსპორტის, პროდუქტის, საწვავის ყოველდღიურ გაძვირებაზე, უმეტესობა (მათ შორის მეც, ძალიან ხშირად) პირდაპირი მნიშვნელობით აგინებს “gwp”ს, რამდენიმე თვის წინ ელექტრო ენერგიასთან დაკავშირებით პოსტიც შემოგთავაზეთ… LGTB საკითხი კი ყველა ნორმალურად მოაზროვნე ადამიანს აწუხებს (ვგულისხმობ დისკრიმინაციის პრობლემის არსებობას) და ამბობენ რომ ისინი ნორმალური ადამიანები არიან, იცავენ უცენზურო გამონათქვამებისაგან – სოციალურ ქსელებში…

ეს პრობლემატიკა ჩვენ მხოლოდ ფეისბუქის გვერდზე გვაწუხებს და ხანდახან უნივერსიტეტის ბაღში შეკრებილებიც 1-2 სიტყვას ჩავაგდებთ ხოლმე თავის გაქნევით – Continue reading

Advertisements

ყველამ გაიგო….

Standard

ჯერ მხოლოდ რამდენიმე დღეა, რაც საყვარელ ადამიანს ცოლობაზე თანხმობა უთხარი და აი, უკვე სამეზობლომ, სანათესაომ  და მათმა მეზობლებმაც კი უკვე იმაზე მეტი იციან, ვიდრე შენ.

ჩემს შემთხვევაში მეზობლებმა უფრო ადრე გაიგეს სიახლის შესახებ, ვიდრე მშობლებმა, ყველაფერი კი ფეისბუქზე ერთ ფოტოს მოჰყვა. სურათის გამოქვეყნებიდან დაახლოებით 10 დღეში მე უკვე გამათხოვეს და ლამის დამაორსულეს კიდეც. დედაჩემთან არაერთი უკმაყოფილო მეზობელი მისულა: “რატომ არ გვითხარი ქალი რომ გაათხოვეო”, ერთმა ისიც კი ინაგლა “ჰა, ეხლა, მაღარიჩს როდის კისრულობ, როდის მოვდივარ შენთან საქეიფოდო” : / შეიძლება ეს ყველაფერი იმას უნდა დავაბრალოთ, რომ “საქართველოში ვცხოვრობთ”, ან იმას, რომ “თბილისი პატარაა”, თუმცა მე მაინც მგონია, რომ არასდროს დაილევა ადამიანთა კატეგორია, რომლებიც მხოლოდ სხვისი გაჭორვით არსებობენ. მე დარწმუნებული ვარ, მათ ჩემი (ისევე როგორც ბევრი თქვენთაგანის) გაბედნიერება (?) კი არ გაუხარდათ, უბრლაოდ ერთი საათის დამატებითი სალაპარაკო თემა მიეცათ და საბოლოოდ კაცმა არ იცის რას გამოიყვანენ. სიმართლეს ვამბობ, ისეთი ადამიანები მოდიან პრეტენზიებით და ისტერიული შეკითხვებით, რომ ხანდახან მათი სახელების გახსენებაც კი მიჭირს.

ალბათ ძალიან ბევრი თქვენთაგანისათვის მოუტანია ზიანი უსაქმური მეზობლების (და ნათესავების) მომაბეზრებელ ფანტაზიას. წარმოდგენა არ მაქვს, Continue reading

თბილისური მოდა

Standard

ლუბა

მოკლედ.. დღეს მეტროთი მგზავრობისას გადავეყარე ფრიად საინტერესო ფაქტს. ერთდროულად შემოვიდა ერთმანეთისათვის სრულიად უცნობი 3 გოგო, ერთნაირი თმის სტილით, ერთნაირი შარვლებით, ზედებით, ფეხსაცმლით, დაპრუწული ტუჩებით და სხვა აქსესუარებით. მართალია, თბილისი (და ზოგადად საქართველო) ძალიან პატარაა ე.წ. მოდის განვითარებისათვის, მაგრამ, დავიჯერო ტვინით და გემოვნებითაც განუვითარებლები ვართ?

ჯერ იყო და, აიპოდების/მპ3 და ა.შ. გულზე ჩამოკიდება იყო მოდაში, მერე მიხვდნენ რომ აღარ უკვირდა არავის და ჯიბეში გადაინაცვლა (თავიდან მობილურსაც იგივე ფუნქცია ჰქონდა, თუ გახსოვთ), ახლა პატარა მკერდის წინ ადგილი ბუებმა შეავსეს. ესეიგი, გაუგიათ, არ გაუგიათ, იციან თუ არ იციან ამ ფრინველის დანიშნულება დედაბუნებაში, ყველას ან ყლინჯად აქვს ჩამოკონწიალებული, ან უშველებელი ბეჭედი უკეთია ისეთ პატარა თითებზე, რომ ხელი აღარ ჩანს, ან კიდევ ლამისაა თვითონ გაბუვდეს ო_0

აღარ მაქვს საუბარი ამ ფიფქებზე და ირმებზე გაჭედვაზე, ზამთრის მოსვლასთან ერთად. მეც დიდიხანია (რამდენიმე წელია) ეს ირმებიანი ჯემპრი მინდა, მაგრამ ამათი შემხედვარე ფრინველებს ცხოველები მიჰყვა და არც ირემი მინდა, აღარც სანტაკლაუსი ზევიდან :/

მართლა გულწრფელად მიკვირს. თბილისში რატომ არავის გააჩნია ინდივიდუალურობა? ან თუ გააჩნია ნამეტანი გადაინდივიდუალურებულია და შუბლზე აწერია “მე განსხვავებული ვარ და მაკოცე ****ეო”, ან კიდევ ვისაც მართლა არამსგავსი სტილი აქვს, ან “პიდარასტია”, ან ლეზბიანკა : /

გასაგებია ეს მოდა, ფეშენი, ბიჭოლა და ამბები, მაგრამ რატომ აცვიათ გოგოებს ეს ოხერი მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი, სიარული რომ არ იციან და ფეხებს სტკენთ?

არ შეიძლება, უბრალოდ ყველა ვიყოთ ის, რაც ვართ? ვერავინ დამაჯერებს, რომ სიამოვნებას ანიჭებს ინკუპატორის წიწილასავით რომ გამოიყურება….