დადუმებული ახალგაზრდობა

Standard

პოსტის დაწერა მას შემდეგ გადავწყვიტე, რაც მივხვდი, რომ ჩვენს  facebook   -ურ წუწუნს არანაირი შედეგი არ მოაქვს. გასახსენებელი ამგალითები ძალიან ბევრი გვაქვს. თუნდაც სტუდენტებისადმი თსუს მიმართ დიდი და სამართლიანი პროტესტი (იგივე “ლაბორატორია 1918-ის აქტივისტები), საუნივერსიტეტო რეფორმა, მოუწესრიგებელი ადმინისტრაცია, რექტორის ცინიკური დამოკიდებულება, თვითმმართველობის ყოფნა-არ ყოფნა, ცხრილები და აღარ ჩამოვწერ  ისედაც ყველასათვის ცნობილ ფაქტებს. თუნდაც იგივე გარემოს დაცვა – სოციალურ ქსელზე მეც გავაზიარე ვიღაცის გადაღებული ფოტო საცოდავი კიკვიძის ბაღის ამბავზე, იგივე გუდიაშვილის დაკარგვა, ფლორის განადგურება და რა ვიცი კიდევ რა. ყველა წუწუნებს მუნიციპალური ტრანსპორტის, პროდუქტის, საწვავის ყოველდღიურ გაძვირებაზე, უმეტესობა (მათ შორის მეც, ძალიან ხშირად) პირდაპირი მნიშვნელობით აგინებს “gwp”ს, რამდენიმე თვის წინ ელექტრო ენერგიასთან დაკავშირებით პოსტიც შემოგთავაზეთ… LGTB საკითხი კი ყველა ნორმალურად მოაზროვნე ადამიანს აწუხებს (ვგულისხმობ დისკრიმინაციის პრობლემის არსებობას) და ამბობენ რომ ისინი ნორმალური ადამიანები არიან, იცავენ უცენზურო გამონათქვამებისაგან – სოციალურ ქსელებში…

ეს პრობლემატიკა ჩვენ მხოლოდ ფეისბუქის გვერდზე გვაწუხებს და ხანდახან უნივერსიტეტის ბაღში შეკრებილებიც 1-2 სიტყვას ჩავაგდებთ ხოლმე თავის გაქნევით – Continue reading

Advertisements

ყველამ გაიგო….

Standard

ჯერ მხოლოდ რამდენიმე დღეა, რაც საყვარელ ადამიანს ცოლობაზე თანხმობა უთხარი და აი, უკვე სამეზობლომ, სანათესაომ  და მათმა მეზობლებმაც კი უკვე იმაზე მეტი იციან, ვიდრე შენ.

ჩემს შემთხვევაში მეზობლებმა უფრო ადრე გაიგეს სიახლის შესახებ, ვიდრე მშობლებმა, ყველაფერი კი ფეისბუქზე ერთ ფოტოს მოჰყვა. სურათის გამოქვეყნებიდან დაახლოებით 10 დღეში მე უკვე გამათხოვეს და ლამის დამაორსულეს კიდეც. დედაჩემთან არაერთი უკმაყოფილო მეზობელი მისულა: “რატომ არ გვითხარი ქალი რომ გაათხოვეო”, ერთმა ისიც კი ინაგლა “ჰა, ეხლა, მაღარიჩს როდის კისრულობ, როდის მოვდივარ შენთან საქეიფოდო” : / შეიძლება ეს ყველაფერი იმას უნდა დავაბრალოთ, რომ “საქართველოში ვცხოვრობთ”, ან იმას, რომ “თბილისი პატარაა”, თუმცა მე მაინც მგონია, რომ არასდროს დაილევა ადამიანთა კატეგორია, რომლებიც მხოლოდ სხვისი გაჭორვით არსებობენ. მე დარწმუნებული ვარ, მათ ჩემი (ისევე როგორც ბევრი თქვენთაგანის) გაბედნიერება (?) კი არ გაუხარდათ, უბრლაოდ ერთი საათის დამატებითი სალაპარაკო თემა მიეცათ და საბოლოოდ კაცმა არ იცის რას გამოიყვანენ. სიმართლეს ვამბობ, ისეთი ადამიანები მოდიან პრეტენზიებით და ისტერიული შეკითხვებით, რომ ხანდახან მათი სახელების გახსენებაც კი მიჭირს.

ალბათ ძალიან ბევრი თქვენთაგანისათვის მოუტანია ზიანი უსაქმური მეზობლების (და ნათესავების) მომაბეზრებელ ფანტაზიას. წარმოდგენა არ მაქვს, Continue reading

ბლოგერებისათვის წლის “სავალდებულო” პოსტი

Standard

საერთოდ არ ვაპირებდი ბლოგზე პოსტის დაწერას რა და როგორ ხდებოდა 2011-ში, მაგრამ ახალხანს ფეისბუქზე თინის პოსტი ვიხილე და გადავწყვიტე 2 სიტყვით მოგიყვეთ.

2011 ალექსთან ზარით და ახალი წლის მილოცვით დაიწყო ქეთის სახლიდან. საკმაოდ დაძაბული ზამთარი იყო, გაურკვევლობაში გაიარა რამდენიმე თვემ. ფაქტობრივად, შეიძლება ითქვას რომ 2011 წლის დადგომასთან ერთად სამსახურიც აღარ გამაჩნია. 2012მდე ეს დარჩა ჩემთვის ყველაზე დიდ პრობლემად.  სადაც მივედი (დავყავი რაღაც პერიოდი) არავის თანხა/დაფინანსება არ გააჩნია :( – მგონი ვიღაცამ მაგრად დამწყევლა : ))))

კარიერაში აბსოლუტური უმაქნისობა და დეპრესიის პირას ყოფნა ხდება :/

ოჯახურად.. ჰმ.. დედაჩემმა ყველაფერი დაკარგა რაც ჰქონდა. სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით. ერთმა პატარა, გაბოზანდარებულმა, გატუტუცებულმა გოგჩომ (აი ისეთმა, ტუჩებს რომ პრუწავენ ხოლმე) რომელიც დედას მეუღლის შვილია ჯერ ფული მოპარა მერე ოქროულობა. ფულის მოპარვის დროს ფაქტზე წაასწრო და თავისი პატარა და დაიფიცა მე არ ამიღიაო, პოლიციით რო დაემუქრა, მერე აღიარა და ამოიწყვიტა ყველაფერი აღარ ვიზამ მეტსო მაგრამ გავიდა რამდეინმე თვე და დედაჩემის ქორწილში ნაჩუქარი საყურეები, ოქროს/ბრილიანტის ბეჭდები, ცეპი, გიშრის კულონი, ძოწის ბეჭედი და საყურეები, ოქროს ჯვარი… – ყველაფერს დაავლო ხელი და დაახვია. მერე იყო გარჩევები, ისტერიკები, მობრძანდა ამ პატარა ქურდის დედიკო და დადო ფრაზა: “მე ვიცი ჩემი ქეთუსია როდის იპარავს, ეხლა არ მოუპარავს” – აქედან რა შთაბეჭდილება დაგრჩათ არ ვიცი.. მერე ქეთუსიას ბოიფრენდმა დამირეკა და სტრეკლა დამინიშნა, შენ და დედაშენი რაღაცებს აბრალებთ ჩემს შეყვარებულსო, იმ შეყვარებულს რომელმაც მართალია ჩემი თანდასწრებით აღიარა რო მაამმისს ფული მოპარა 14 წლისამ, მერე სახლი რო გაქურდა, მერე ბებიამისს ძველი ბრიალინტის საყურეები რო მოპარა, მერე მეზობლებს ფული და ოქროულობა რო ჩამოართვა, დედაშენს ფული ამოაცალა, მაგრამ ოქროს არ მოიპარავდა და “მოდი აბა გოგო ერთი შემხვდიო” : ))))) მოკლედ… Continue reading

ძირითადად გენდერი. და… შიდსიც….

Standard

ერთობ გაურკვეველი სათაურია, არა? ეგ არაფერი, ახლავე აგიხსნით ყველაფერს ^_^

25 ნოემბერს ფეისბუქზე ბლოგერების გვერდზე შემთხვევით წავაწყდი კონკურსსპილო ოთახშის” ლინკს/განაცხადს/ბლაბლაბლა. ჩავიკითხე, მომეწონა, გავაგზავნე… მიუხედავად იმისა, რომ მეორე დღე საკმაოდ მძიმე უნდა მქონოდა, იმ ღამეს გვიანობამდე ისევ სოციალურ ქსელში ვიჯექი : ))

დაახლოებით ღამის პირველი საათისთვის კონკურსის ერთ-ერთი ორგანიზატორი მირეკავს და მეუბნება, რომ ლიდერად შემარჩიეს და ხვალ დილის 12 საათზე ტრენინგზე უნდა მივსულიყავი, მაგრამ მე ხომ 27 ში 2 საათზე “მცხეთა-მთიანეთის რაიონულ საინფორმაციო ცენტრში” გასაუბრებაზე უნდა მივსულიყავი (უკვე მეორედ დამირეკეს, ასე ვთქვათ მეორე “შანსი” მომცეს (პირველადაც ვერ მვოახერხე მისვლა), ასე რომ ორგანიზატორს უარი ვუთხარი. შევედი ისევ კონკურსის გვერდზე და თავიდან ჩავიკითხე პირობები. შედეგად დაახლოებით 2ის წუთებზე გავაუქმებინე გასაუბრება და ისევ ორგანიზატორს დავურეკე არიქა მოვდივარ არ ამომშალოთთქო. აქაც გაუგებრობა მოხდა – თურმე უკვე სხვა ჩაუსვამთ ჩემს ადგილას.. რაღას გავაწყობდი, ერთგან უარი ვთქვი, მეორეგან ისევ უარი და დავრჩი ფორევა ელოუნივით.

მაგრამ…  Continue reading

დამი-LIKE კონკურსები და მასიური სპამომანია

Standard

ამ ბოლო დროს (რაღა ბოლოა, მაგრამ მაინც) სოციალურ ქსელში მომრავლდა “დამილაიქე” კონკურსები, რომლის წესებიც ძალიან ადვილია – ტვირთავ ფოტოს, შემდეგ კი სპამავ მეგობრებთან , მის მეგობრებთან და მისი მეგობრის მეგობრის მეგობრებთანაც კი, რომ დაგილაიქონ. შედეგად შენ ხდები ან ძალიან მაგარი “როჟა”, ან საჩუქრად იღებ უფასო პლასტიკურ ოპერაციას (რომელსაც ვინდ ა როგორ გიკეთებს კაცმა არ იცის), ან სადმე სამსახურს გპირდებიან ალბათ მაქსიმუმ 130 ლარად თვეში (ეგეც თუ გაგიმართლა).

მე გადავწყვიტე გამომერკვია, თუ რა სარგებლობა მოაქვს ამას თვითონ “კომპანიისათვის”. მაგალითისათვის ვიკითხე “თსუ სტუდენტურ თვითმმართველობაში”, თუ რატომ არიდებენ თავს თვითონ გამოარკვიონ გამარჯვებული (ამა თუ იმ ნომინაციაში). პასუხად მივიღე, Continue reading

უჯვრო სვეტიცხოველი

Standard

დიდიხანია ვჭოჭმანობ მსგავსი შინაარსის პოსტის დაწერას, მაგრამ ეს სტატია ჩემთვის მეტად გულისამრევი აღმოჩნდა. ახლა ფეისბუქზე მედავებიან რატომ იმაზე არ ღიზიანდები ცხოველები ზოოპარკში და სახლებში რომ ყავთ გამომწყვდეულიო. იმ ცხოველებს უვლიან მაინც ან ვიღაცის სანახავად (შემეცნებითი მხარით) იყენებენ და აი ამ საცოდავი ფრინველისგან, რომელიც თავისთვის დაფრინავდა და კაციშვილს ხელს არ უშლიდა რა უნდოდათ, მართლა არ მესმის. და თან კურთხევით!!!! მხოლოდ მე მეჩენება ეს ამაზრზენად?!

ჩემი მცხეთაში ხშირი სტუმრობიდან გამომდინარე, ასევე ხშირად ვხვდები სვეტიცხოველში. მინდა აღვნიშნო, რომ ბავშვობიდან, რაც კი ამ ტაძრის არსებობა გავიგე მე ის უბრალოდ მიყვარს. ამ ბოლო თვეებში : ერთხელ შევედი ეკლესიაში და მომვარდა ვიღაც ქალი Continue reading